ÜCRETSİZ E-KİTAP

Sahiplerinin tuttuğu tasmalarıyla gezinen o evcil köpekler olmasaydı, belki onlar da hiçbir eksiklik ve eziklik hissetmezlerdi. Başıboş ve özgür olmanın tadını çıkarırlardı sadece. 2008 yılında yapmaya başladığım uzun sahil yürüyüşleri sırasında fark edebildim bunu ancak. Sokak köpeklerinin o evcil köpeklere nasıl baktıklarına ilk kez dikkat ettim. Gözlerindeki o acı ifadede, kıskanmaktan ziyade imrenme duyguları hakimdi. Evcil köpeklerin o kibirli, kaprisli ve şımarık hallerine değil de, bir tasmaya ve bir insana ait olma duygusuna ihtiyaç duyuyorlardı onları gördükçe. Önlerine atılacak bir parça yemekten ziyade, onların başını okşayıp, sonra da hükmedecek bir sahibin eksikliğini hissediyorlardı sürekli. Belediye görevlilerinin yakalayıp da kulaklarına zımbaladıkları o plastik küpeleri ve bir kader kurbanı görünümlü kirli halleriyle, o sokak aralarında her şeye rağmen kendilerine eğlenceli bir dünya yaratmaya çalışıyorlardı. Bu vesileyle tasarladığım ve çizmeye başladığım KÜPELİ tiplemesinin KOALA dergisinin kapanmasıyla birlikte son bulan öykülerini bu e-kitapta toplayarak, paylaşmak istedim. Sokaklarda yürürken belki çoğu zaman korktuğumuz veya iğrendiğimiz o küpelilere bir de bu gözle bakmanız dileğiyle… G.Yurt